X
تبلیغات
رایتل
7 بهمن 1394 @ 09:06 ق.ظ

عوامل روانی کننده!!! نوع بشر

سلام 


         یکی از عوامل بر هم زننده آرامش روانی آدمی زاد، کسانی هستند که در زمان مطالعه کتاب،‌ روزنامه، مجله و یا هر چیز دیگه ای که مشغول خواندنش هستید (در اتوبوس،‌ تاکسی، مترو و ....) کنارتون می نشینند و با سرک کشیدن، قصد دارند از مطالب، سر در بیاورند....


     دیروز توی اتوبوس داشتم لغت زبان می خوندم که یکی اومد کنارم نشست.... بعد از ده ثانیه شروع کرد به سرک کشیدن ! (من خودمم سرک می کشم ولی نه اینطوری!‌منظورم اینه که در کل به طرفم چرخیده بود! .... اگریه زمانی خواستید سرک بکشید فقط کافیه بدون اینکه تکون بخورید یک مقدار به چشم هایتان زحمت داده و انها را به سمت بغل دستی تان (منتها الیه سمت راست یا چپ، حرکت بدهید)) خلاصه یه مدت ادامه دادم دیدم نمی شه .... اعصابم داره می ریزه به هم.... دقت کردید که بعضی ها هم اصلا منتظر هستن یه حرفی بزنید ، بعد آبروتون را ببرن! 


    در نهایت بی خیال شدم گفتم .... ولش کن! یه مدت نمی خونم .....پس از لحظاتی در و دیوار نگاه کردن،  متوجه شدم که بغل دستی ام گوشی اش را درآورده و داره پیغام های شبکه های اجتماعی اش را چک می کنه.... گفتم خدا رو شکر ! خلاص شدم .... دوباره دفترچه ای را که لغات زبان را نوشته بودم درآوردم و شروع کردم به خوندن که بعد از مدتی دیدم   ای داد بیداد! پیغام چک کردنش تموم شد و دوباره داره سرک می کشه.... هیچی دیگه شانس آوردم لغت ها هم در همون لحظه تموم شد و دیگه با خوبی و خوشی دفترچه رو بستم و داخل کیفم نهادم و در حالی از اتوبوس پیاده شدم که بغل دستی ام با حسرت و ناکامی خروجم رو از اتوبوس مشاهده می کرد..... 


     چیزی که بیش از پیش خوشحالم می کنه اینه که دفترچه، حاوی لغات زبان بود و نه اسناد TOP SECRET !!! 



14 شهریور 1394 @ 01:42 ب.ظ

No.4 کی از ما حمایت می کنه؟


      سلام


          در ادامه مطالب مقاله.... موضوع چهارمی که مطرح شده در مورد گران بودن وسایل تیر و کمان هست. در این مقاله ذکر شده که برخی باشگاه ها از تیراندازان اماتور حمایت می کنند و البته به این نکته اشاره می کند که شما باید وسایل پایه ای تیراندازی را بگیرید و در ابتدای کار لازم نیست که حتما وسایل نو باشند. بعد می توانید در صورت پیشرفت در این رشته زیبا و مفرح,  به تدریج این وسایل را حرفه ای کنید.


       این خیلی خوبه . معمولا در باشگاه ها,‌ کمان هایی برای تمرین اماتورها وجود دارد ولی در نهایت, اماتور محترم باید بره و یک کمان بخرد. کار ندارم که نو باشه یا کارکرده.... ولی موضوع اینه که اگر یه جای کمان عیب بکنه .... این خود تیرانداز هست که باید از جیب هزینه کند. با توجه به ارزش ریال در برابر ارز های دیگه و اینکه تجهیزات تیراندازی با کمان  در خارج تولید می شود و وارداتی هست,  قیمت کمر شکن قطعات و کمان الان به یک مشکل تبدیل شده. وقتی می خوای کمان و یا قطعه ای را خریداری کنی و قیمت با قیمت روز دلارمحاسبه می شود!‌ دیگه بی ارزش ترین چیز یه دونه ارم گارد پلاستیکی هست که اونم جنس معمولی اش می شه 30 تا 40 تومن....


     خوب حالا شاید تو خارج از ملت حمایت بشه ولی اینجا از یک تیرانداز چه حمایت مالی می شه؟ فقط اولش که می خواد تیراندازی یاد بگیره کمان و تیر معمولی داده می شود . یعنی در کل احساس ناامنی می کنم.....

12 شهریور 1394 @ 11:20 ب.ظ

پوزش


         سلام


        بنده عذر می خوام یک مدت درگیر بودم .... الان هم درگیرم و دوباره داره مهر می شه .... چه خوب!‌    


                                         از مطالب می توانید با ذکر منبع استفاده بنمایید اصلا مشکلی نیست. بنده کوچکترین تیرانداز باشگاه برق هستم....


                                       ببینید دوستان در مورد کمان باید با یک مربی کار بلد صحبت کنید چون نمی دونم با توجه به انتظاراتی که دارید کدام کمان بهتر هست؟ نمی دونم کجای ایران هستید. مراجعه کنید به هیئت استان محل سکونت و از انجا ادرس باشگاه ها را دریافت کنید چون می خواهید هزینه کنید خیلی مهم است.


          با تشکر

24 مرداد 1394 @ 04:19 ق.ظ

No.3

     

      " سلام...."


     مورد سوم تقریبا اینطوری شرح داده شده که نشانه روی بخش کوچکی از تیراندازی هست و یکی مثل "ایم دانگ هیون" که مدت های مدیدی در تیم کره مدال های مختلفی به دست اورد (البته مدال انفرادی المپیک را نتوانست به دست بیاورد.... و فقط دستش دو دفعه به مدال طلای تیمی المپیک رسید و متاسفانه فعلا هم عضو تیم ملی نیست) دچار یک جور نزدیک بینی حاد هست و نمی تواند درست دور را ببیند (اگر یادتان باشه چنادین سال پیش که تازه وبلاگ داشت پا می گرفت, یک مقاله در مورد شیوه نشانه گرفتن ایم دانگ از وردارچری ترجمه کردم) ولی الان رکورددار ماده المپیک راند هست و هنوز کسی نتوانسته رکوردش را بزند.... پس اگر مشکل "دید" دارید, اصلا جای نگرانی نیست و همه چیز حل می شو د و غیر ممکن وجود ندارد.... بله می شه دید را اصلاح کرد. چشم غالب را از راست به چپ و یا از چپ به راست با یکسری تمرینات تغییر داد. شاید اصلا خیلی هم خوب باشد که نشه دید کامل داشت و نشانه گیری کرد.


     یادم هست که وقتی نویسنده مقاله ورد ارچری از ایم دانگ پرسید که چطوری نشانه گیری می کند ان هم در هفتاد متر؟ ایم دانگ بهش گفت که روبروی سیبل می ایسته و یکسری رنگ های مبهم را می بینه (یادتان باشه که داشتن هر وسیله ای که دارای لنز باشد (عینک .... عینک افتابی .... یا روی کمان ریکرو ممنوع هست (البته قصه کامپوند چیز دیگه ای هست .... ولی در نهایت تیرانداز نمی تواند از عینکی استفاده کند که دارای لنز هست چه افتابی و چه معمولی) در مسابقه تیراندازی ممنوع هست در نتیجه ایم دانگ نمی تونه عینک ته استکانی و لنز دارش را بزند....) بعد سایت کمان را روی همان قرار می دهد و ریلیز. علی رغم اینکه بارها به ایم دانگ پیشنهاد کردند که چشمتو عمل کن .... این کار را نکرد حالا نمی دونم الان اینکار را کرده یا نه؟ چرا این کار را نکرد؟ چون اینطوری راحت بود؟ خوب اگر می توانست ببینه چه اتفاقی می افتاد ؟ یعنی نمی توانست همان رکوردهای خوب را بزند؟


    مثال زدن ایم دانگ خیلی دهان پرکن هست.... مخصوصا برای افرادی که دید خوبی ندارند و دچار نزدیک بینی هستند و یا حتی مجبورند عینک ته استکانی بزنند که البته موثر هست و می تواند باعث بشود که انها جذب تیراندازی بشوند اما مگه همه می توانند مثل ایم دانگ بشوند... (خدایی تکه) . یادتان باشه ایم دانگ در همان مقاله رمز موفقیتش را درواقع اشنایی کامل با پایه کار تیراندازی مطرح کرد .... و اشنایی با کسانی که توانستند تیراندازی را از پایه به او یاد بدهند....


         اما از این که بگذریم به مشکلی برای بیشتر تیراندازان می رسیم. حقیقت این هست که نشانه روی برای برخی تیراندازان به تدریج به بخش اصلی تیراندازی تبدیل می شود در حالی که تنها قسمتی از فرایند پرتاب تیر هست پس یعنی نباید خیلی بزرگ بشود .... در حالی که نا خواسته می شود .... یا کلیکر برای تیراندازان ریکرو و ریلیز برای کامپوندی ها و نشانه روی برای هر دو گروه. بیشتر یه جور وسواس هست که به بخشی از تیراندازی اینقدر اهمیت داده می شه و روی آن فیکس می شه که بقیه مراحل از بین می رود.  چطور می شود این مشکل را حل کرد؟


     رفتن به مسافت کمتر؟ برداشتن فیس؟ تمرکز بر روی مرحله ریلیز و فریز تیراندازی؟ چه راه حلی را پیشنهاد می کنید؟ منم که اینجا برای در و دیوار مطلب می نویسم....

21 مرداد 1394 @ 09:51 ب.ظ

No.2

       سلام


       بی مقدمه, بحث بعدی این مقاله در مورد ایمنی در رشته تیراندازی با کمان هست. خوب موضوع این هست که ظاهرا این مقاله سعی دارد به دیگران القا کند که تیراندازی انقدرها هم بد نیست و فعالیت در این رشته علاوه بر اینکه در حالت عادی اصلا مشکلی ندارد بلکه مفرح هم هست و شما می توانید بدون توجه به محدودیت های سنی ورزش های دیگه,‌ به آن اشتغال داشته باشید..... وگرنه ما خودمان می دانیم تیراندازی در صورت بی احتیاطی می تواند چقدر خطرناک باشد. در واقع نویسنده این بحث مطرح می کند که تیراندازی یه جاهایی از گلف خطر کمتری دارد....


       خوب معلومه ... هیچ کس در مسیر پرتاب تیر در مسابقات تیراندازی نمی ایستد! (چون یه جور دیوونگی هست) و همه پشت ورزشکاران قرار می گیرند و ان هم با فاصله مشخص و صد البته که پشت محل قرار گیری سیبل ها تا مسافتی خالی هست که اگر تیر از اطراف سیبل رد شد به کسی اصابت نکند ....ولی شاید در گلف چنین اتفاقی بیفتد... چون در گلف تماشاگران دور محل فرود توپ می ایستند. البته مسائل ایمنی هم انجا رعایت می شود.  بعد نویسنده اشاره می کند که بیشتر صدمات مربوط به تیراندازی در شکار اتفاق می افتد و نه در مسابقات تیراندازی .... ! مسلم هست که در مسابقه تعداد زیادی داور وجود دارد و البته DOS که زمان را کنترل می کند و هیچ تیراندازی حق ندارد در زمان تیراندازی برای خودش برود و تیرش را بیاورد... یا زمانی که تیراندازان دیگر برای اوردن تیر می روند, تیر پرتاب کند چون کار خطرناکی هست, و گذارش می افته به سرداور و هیئت ژوری...


        این مسائل ایمنی حتی در باشگاه ها هم  از طرف مربی به خوبی برای تیراندازان تازه کارتوضیح داده می شود و انها کاملا در مورد خطرات این رشته ورزشی توجیه می شوند .... پس دیگه کاملا مشخص شد که چرا مسابقات تیراندازی با کمان امن تر از گلف هست؟ وگرنه مطمئن باشید خطر تیراندازی با کمان بیشتر از گلفه.... شک نکنید.


      

( تعداد کل: 429 )
<<    1       2       3       4       5       ...       86    >>